Medycyna wykorzystuje wiele biomateriałów różnego rodzaju w uzupełnianiu ubytków kostnych w organizmie człowieka. Naukowcy wraz z lekarzami szukają uniwersalnego biomateriału, który będzie współpracował z żywym organizmem nie wykazując skutków ubocznych. Jednym z wyników wieloletnich badań jest zastosowanie materiałów ceramicznych w celu zastąpienia uszkodzonych lub chorych kości i do ich odbudowy. Tzw. bioceramika w zależności od swojego zastosowania dzieli się na mikroporowatą, bioaktywną, resorbowalną i prawie obojętną. Produkowana jest w postaci wymaganej do wszczepiania do organizmu, czyli cienkich listków pokrywających, litych, twardych implantów oraz granulek i w formie proszku. Współpraca biomateriałów ceramicznych z medycyną trwa już od ponad 40 lat. Bioceramika ma zastosowanie także w stomatologii – implanty ceramiczne, w chirurgii rekonstrukcyjnej – m.inn. jako implanty w uchu środkowym, w kardiochirurgii – do powlekania cieniutka warstwą sztucznych zastawek serca oraz w ortopedii – m.inn. jako endoprotezy w stawie biodrowym. Bioceramika wykazuje dobrą biotolerancję w organizmie, ponieważ nie powoduje żadnych odczynów toksycznych czy alergicznych. Przy odpowiedniej porowatości powierzchni, tkanka organizmu w naturalny sposób zespala się z materiałem bioceramicznym.