Jest wytwarzany bardzo podobnie, jednak z surowców gorszej jakości. Chociaż nie jest to porcelana, często nazywa się go porcelaną miękką. Porcelit zazwyczaj wypalany jest temperaturze około 1325 stopni Celsjusza, dzięki czemu nadaje mi się twardość i wytrzymałość. Porcelit jest też wtedy nieprzesiąkliwy. Ma barwę od kremowej do białej, ale sam w sobie nigdy nie jest czysto biały – białe jest szkliwo, którym się go zawsze pokrywa. Porcelit wykorzystuje się w produkcji przedmiotów sanitarnych, ale także naczyń kuchennych i ozdób. Jest trwalszy od fajansu, ale równie praktyczny. Naczynia kuchenne porcelitowe mogą być szkliwione lub farbowane na powierzchni nie tylko na biało, co jest konieczne w przypadku porcelany – kolorowe szkliwo może bowiem prześwitywać. Na porcelicie kolory trzymają się dobrze, nie przeświecają. Dzięki temu wybór w asortymencie porcelitowym jest bardzo duży, można przebierać nie tylko w rodzaju wyrobu, kształtach, ale też w kolorach i wzorach. Z fajansem jest podobnie. Tylko porcelana – prawdziwa, cienka porcelana – pozostaje zazwyczaj biała, może być jednak zdobiona i to bardzo bogato. Porcelitowe ozdoby i zastawy kuchenne również zdobi się nie byle jak. W przypadku sanitariów bywa różnie, modne są właśnie kolory zamiast bieli.