Określenia ceramika czy porcelana najczęściej kojarzą nam się z przedmiotami codziennego użytku takimi jak zastawa kuchenna, wazony czy figurki i lalki. Nazwa ceramika zawiera w sobie kilka odmian wyrobów ceramicznych: kamionkę, porcelanę, porcelit i fajans. Wyroby kamionkowe znane były już w czasach starożytności. Ceniono ją między innymi za odporność na kwasy. Ceramika to jednak nazwa odnosząca się do różnych innych wyrobów, nie tylko naczyń. Obecnie rozróżnia się ceramikę użytkową, artystyczną, budowlaną i techniczną. Każda spełnia inne funkcje, stąd też jej skład mineralny jest nieco inny. Wiadome jest, że umywalki i toalety są twarde i odporne na uszkodzenia (do pewnego stopnia), a są z ceramiki. Tymczasem ceramiczny dzbanek o grubych ściankach nie wytrzymałby nawet naporu ciała kilkuletniego dziecka. Jest to wynik tego, że skład mineralny i procentowy udział danych pierwiastków w poszczególnych odmianach ceramiki jest inny. Twardość i inne cechy wypalonej masy ceramicznej zależą bowiem od surowców, które mieli się na różną grubość i łączy ze sobą i wodą. Na ceramikę składa się tylko w około połowie glina, reszta to różne minerały, głównie kwarc i skaleń, ale i inne pierwiastki, np. wapń.